این برگ همسنجی شدهاست.
۷۹
| در ده صنما می که جهان را تابیست | ||||||
| زان می که گُل نشاط را زو آبیست | ||||||
| بشتاب که آتش جوانی آبیست | ||||||
| دریاب که بیداری دولت خوابیست | ||||||
۸۰
| در روی زمین اگر مرا یک خشتست | ||||||
| آن وجه می است اگرچه نامش زشتست | ||||||
| ما را گویند وجه فردای تو کو | ||||||
| درّاعه و دستار نه مریم رشتست | ||||||
۸۱
| در صومعه و مدرسه و دیر و کنشت | ||||||
| ترسندهٔ دوزخند و جویای بهشت | ||||||
| آن کس که ز اسرار خدا باخبرست | ||||||
| زین تخم در اندرون دل هیچ نکشت | ||||||
