مادهٔ ۴ - اشخاصی که هیچیک از تصدیقنامههای مذکوره در مادهٔ دویم این قانون را ندارند و در تاریخ نشر این قانون از پنجسال کمتر در طهران مشغول طبابت بوده اجازهنامه بآنها داده نمیشود و از مداومت بشغل مزبوره ممنوع خواهند بود.
مادهٔ ۵ - اشخاصی که دارای هیچیک از تصدیقنامههای مذکور در مادهٔ دوم این قانون نیستند و بیش از پنج سال و کمتر از ده سال در طهران طبابت کردهاند اجازهنامه طبابت میتوانند بگیرند مشروط بر اینکه از تاریخ انتشار این قانون تا انقضاء مدت سه سال حاضر شوند که در حضور کمیسیون مخصوصی که بر طبق مادهٔ هشتم این قانون در وزارت معارف منعقد میشود امتحان دهند یا آنکه تا مدت چهار ماه یکی از اسناد ذیل را بوزارت معارف ارائه دهند:
اولاً - تصدیق تحصیل و تلمذ در مطب یکی از اطبای معروف مشروط بر اینکه در آن تصدیقنامه ذکر شده باشد که دارندهٔ آن لااقل پنجسال بالاستمرار از تلامذه او بوده است.
ثانیاً - تصدیقنامهٔ اطبای مریضخانه دولتی و آمریکائی.
توضیح - تصدیقنامههای مذکور فقط تا چهار ماه بعد از نشر این قانون اعتبار خواهد داشت و وزارت معارف بر طبق آن اجازهنامه طبابت خواهد داد بعد از انقضاء آن مدت آن تصدیقنامهها از اعتبار خواهد افتاد و فقط اسناد مذکور در مادهٔ دویم این قانون برای تحصیل اجازهنامه طبابت معتبر خواهد بود.
مادهٔ ۶ - اشخاصی که بیش از دهسال در طهران استمراراً مشغول طبابت بودهاند بهر حال حق دارند اجازهنامه طبابت بگیرند.
مادهٔ ۷ - برای آنکه اشخاص مذکوره در ماده پنجم و شش این قانون بوزارت معارف معرفی شده اجازهنامه بگیرند از تاریخ نشر این قانون تا مدت چهار ماه کمیسیونی در
