نماید و دومی بسومی و هکذا هر چند نفر باشند در اینصورت تمامی براتکنندگان مدیون یکدیگرند باین معنی که در صورت پروتست برات هر لاحق بسابق خود رجوع کرده وجه خود را دریافت میدارد تا برسد بحوالهکننده اولی ولی اگر یکی از ایادی متوسطه غیر معتبر درآمد دارنده برات میتواند بسابق او رجوع کرده وجه خود را دریافت کند.
مادهٔ ۳ - هر گاه کسی که برات بعهدهٔ او است بعد از قبول نوشتن از اداء تمام یا قسمتی از وجه آن امتناع کند دارندهٔ برات آنرا مطابق مواد آتیه بپروتست رسانیده و مطالبه وجه آنرا موافق ماده دوم مینماید.
مادهٔ ۶ - نسخ شده است.
مادهٔ ۷ - شخصی که باو حواله شده میتواند قسمتی از مبلغ حوالهشده را قبولی بنویسد در اینصورت بقیه وجه برات را دارنده برات میتواند پروتست نماید در هیچ مورد قبولی نباید معلق بشرط باشد.
قانون طبابت[۱]
مصوب ۳ جمادیالاخری ۱۳۲۹ قمری
مادهٔ ۱ - هیچکس در هیچ نقطه ایران حق اشتغال بهیچ یک از فنون طبابت و دندانسازی ندارد مگر آنکه از وزارت معارف اجازهنامه گرفته و بثبت وزارت داخله رسانیده باشد.
مادهٔ ۲ - در آتیه اسنادیکه وزارت معارف آنرا رسماً شناخته و بصاحب آن اجازهنامه خواهد داد از این قرار است:
- اولاً - تصدیقنامههائی که در مملکت ایران بتوسط مدارس طبی دولت داده میشود.
- ثانیاً - تصدیقنامههای طبی دولتی ممالک خارجه.
ماده ۳ - گیرنده اجازهنامه طبابت مبلغ پنج تومان بصندوق وزارت معارف باید کارسازی نماید.
- ↑ در تاریخ ۲۸ شهریورماه ۱۳۰۶ قانونی راجع به اجازهنامه طبابت و در تاریخ دوم آذرماه ۱۳۰۶ ماده الحاقیه بقانون مذکور تصویب شده است.
