بلا شک محمول بر ضرورت شعر است
ص ۲۸ س ۱۱ بندار رازی، بضم باء عربی و کسر پاء فارسی هر دو شنیده شده است معاصر صاحب بن عباد و مجد الدولۀ دیلمی (سنۀ ۳۸۷-۴۲۰) بود و در پهلویات یعنی زبان یکی از ولایات ایران مانند مازندرانی و لوری و کاشی و غیرها اشعار زیبا دارد ۱، مجمع الفصحا وفات او را در سنۀ ۴۰۱ نویسد و گوید مجد الدوله نیز در همین ایام کشته شد، در صورتی که مجد الدوله در سنۀ ۴۲۰ مقتول شد، بنابراین یا وفات پندار در سنۀ ۴۰۱ خطاست و باید سنۀ ۴۲۱ باشد یا آنکه در ذکر قتل مجد الدوله در آن ایام بغلط افتاده است،
ص ۲۸ س ۱۲ فرخی گرگانی، کذا فی جمیع النسخ، و احتمال میرود که مراد فخر الدین اسعد جرجانی صاحب مثنوی معروف ویس و رامین باشد و فرخی سهوا بجای «فخری» نوشته شده باشد و الله اعلم،
ص ۲۸ س ۱۲ لامعی دهستانی، هو ابو الحسن محمد بن اسمعیل اللامعی الجرجانی الدهستانی از شعراء سلطان ملکشاه سلجوقی و وزیر او نظام الملک طوسی بود و معاصر برهانی پدر معزی و آن طبقه از شعرا بوده است،
ص ۲۸ س ۱۲ جعفر همدانی، معلوم نشد کیست،
ص ۲۸ س ۱۲ در فیروز فخری، در کتاب «محاسن اصفهان» لمفضل بن سعد بن الحسین المافروخی که در اواسط قرن پنجم هجری تألیف شده است ۲در ضمن تعداد شعرای اصفهان گوید «و من شعراء الفارسیة [العصریین]ابو الفضل در فیروز الفخری»،
ص ۲۸ س ۱۳ برهانی، امیر الشعراء عبد الملک برهانی نیشابوری پدر معزی
کلیات چهار مقاله جلد ۱
