ص ۲۸ س ۳ ابو الحسن الکسائی، ۱از مشاهیر شعراء قرن چهارم هجری است و ولادتش در سنۀ ۳۴۱ یعنی در سلطنت نوح بن نصر چهارمین پادشاه سامانی (سنۀ ۳۳۱-۳۴۳) واقع شده و تا پنجاه سال دیگر یعنی تا سنۀ ۳۹۱ که اوایل سلطنت سلطان محمود غزنوی است نیز در حیات بوده است چنانکه خود وی درین ابیات تصریح میکند،
بسیصد و چهل و یک رسید نوبت سال چهار شنبه و سه روز باقی از شوال بیامدم بجهان تا چگویم و چکنم سرود گویم و شادی کنم بنعمت و مال ستوروار بدین سان گذاشتم همه عمر که برده گشتۀ فرزندم و اسیر عیال بکف چه دارم زین پنجه شمرده تمام شمار نامۀ با صد هزار گونه وبال دریغ فر جوانی دریغ عمر لطیف دریغ صورت نیکو دریغ حسن و جمال کجا شد آن همه خوبی کجا شد آن همه عشق کجا شد آن همه نیرو کجا شد آن همه حال گذاشتیم و گذشتیم و بودنی همه بود شدیم و شد سخن ما فسانۀ اطفال ایا کسائی پنجاه بر تو پنجه گذارد بکند بال ترا زخم پنجۀ و چنگال
کلیات چهار مقاله جلد ۱
