این برگ همسنجی شدهاست.
۱۶۳
| ۲۴۱ | معاشران ز حریف شبانه یاد آرید | حقوق بندگی مخلصانه یاد آرید | ۲۰۸ | |||
| بوقت سرخوشی از آه و نالهٔ عشاق | بصوت و نغمهٔ چنگ و چغانه یاد آرید | |||||
| چو لطف باده کند جلوه در رخ ساقی | ز عاشقان بسرود و ترانه یاد آرید | |||||
| چو در میان مراد آورید دست امید | ز عهد صحبت ما در میانه یاد آرید | |||||
| سمند دولت اگر چند سرکشیده رود | ز همرهان بسر تازیانه یاد آرید | |||||
| نمیخورید زمانی غم وفاداران | ز بیوفائی دور زمانه یاد آرید | |||||
| بوجه مرحمت ای ساکنان صدر جلال | ||||||
| ز روی حافظ و آن آستانه یاد آرید | ||||||
| ۲۴۲ | بیا که رایت منصور پادشاه رسید | نوید فتح و بشارت بمهر و ماه رسید | ۱۸۵ | |||
| جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت | کمال عدل بفریاد دادخواه رسید | |||||
| سپهر دور خوش اکنون کند که ماه آمد | جهان بکام دل اکنون رسد که شاه رسید | |||||
| ز قاطعان طریق این زمان شوند ایمن | قوافل دل و دانش که مرد راه رسید | |||||
| عزیز مصر برغم برادران غیور | ز قعر چاه برآمد به اوج ماه رسید | |||||
| کجاست صوفی دجّال فعل ملحد شکل | بگو بسوز که مهدیّ دین پناه رسید | |||||