برگه:حافظ قزوینی غنی.pdf/۱۸۴

۵۴

	چنین که از همه سو دام راه می‌بینم			به از حمایت زلفش مرا پناهی نیست
		خزینهٔ دل حافظ بزلف و خال مده
		که کارهای چنین حدّ هر سیاهی نیست

۷۷	بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت			واندران برگ و نوا خوش نالهای زار داشت		۳۶
	گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست			گفت ما را جلوهٔ معشوق در این کار داشت
	یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض			پادشاهی کامران بود از گدائی عار داشت
	در نمیگیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست			خرّم آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت
	خیز تا بر کلک آن نقّاش جان افشان کنیم			کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت
	گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن			شیخ صنعان خرقه رهن خانّه خمّار داشت
	وقت آن شیرین قلندر خوش که در اطوار سیر			ذکر تسبیح ملک در حلقهٔ زنّار داشت
		چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت
		شیوه جنات تجری تحتها الأنهار داشت

۷۸	دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت			بشکست عهد و ز غم ما هیچ غم نداشت		۷۱
	یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم			افکند و کشت و عزّت صید حرم نداشت