انوری (مقطعات)/زن چو میغست و مرد چون ماهست
ظاهر
| زن چو میغست و مرد چون ماهست | ماه را تیرگی زمیغ بود | |||||
| بدترین مرد اندر این عالم | به بهینه زنان دریغ بود | |||||
| هر که او دل نهد به مهر زنان | گزدن او سزای تیغ بود | |||||
| زن چو میغست و مرد چون ماهست | ماه را تیرگی زمیغ بود | |||||
| بدترین مرد اندر این عالم | به بهینه زنان دریغ بود | |||||
| هر که او دل نهد به مهر زنان | گزدن او سزای تیغ بود | |||||