انوری (مقطعات)/دیدهی جان بوعلی سینا
ظاهر
| دیدهی جان بوعلی سینا | بود از نور معرفت بینا | |||||
| سایهی آفتاب حکمت او | یافت از مشرق و لوشینا | |||||
| جان موسی صفات او روشن | به تجلی و شخص او سینا | |||||
| ای سفیه فقیهنام تو کی | باز دانی زمرد از مینا | |||||
| در تک چاه جهل چون مانی | مسکنت روح قدس مسکینا | |||||
| انوری چون خدای راه نمود | مصطفی را به نور لوشینا | |||||
| برد قدرش به دولت فرقان | پای بر فرق گنبد مینا | |||||
| نور عرشش به عرش سایه فکند | چون تجلی به سینهی سینا | |||||
| مسکن روح قدس شد دل او | نی دل تنگ بوعلی سینا | |||||
| سخن از شرع دین احمد گو | بیدلا ابلها و بیدنیا | |||||
| چشم در شرع مصطفی بگشا | گر نهای تو به عقل نابینا | |||||