انوری (مقطعات)/ای خداوندی که از ایام اگر خواهی بیابی
| ای خداوندی که از ایام اگر خواهی بیابی | جز نظیر خویش دیگر هرچت از خاطر برآید | |||||
| تاد اگر خاک سم اسبت به دوزخ برفشاند | تا ابد از آتش او فعل آب کوثر آید | |||||
| کمترین بندگانت انوری بر در به پایست | چون حوادث باز گردد یا چو اقبال اندر آید | |||||