انوری (قصاید)/کو آصف جم گو بیا ببین

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (قصاید)  از انوری
(کو آصف جم گو بیا ببین)
'


 کو آصف جم گو بیا ببینبر تخت سلیمان راستین 
 پیشش بدل دیو و دام و دددرهم زده صفهای حور عین 
 بادی که کشیدی بساط اوبر درگه اعلاش زیر زین 
 مهری که وحوش و طیور رادر طاعتش آورد بر نگین 
 از بیم سپاهش سپاه خصمچون مور نهان گشته در زمین 
 پای ملخی بیش نی بقدردر همت او ملک آن و این 
 بر تخت چو عرش سبای اواز عرش رسولان آفرین 
 چون صرح ممرد شراب صرفبی‌ورزش انصاف آب و طین 
 در سایه پر همای چترطی کرده اقالیم ملک و دین 
 بی‌سابقه‌ی وحی جبرئیلاسرار وجودش همه یقین 
 بی‌واسطه‌ی هدهدش خبراز جنبش روم و قرار چین 
 بی‌عهده‌ی عهد پیمبریآیات کمالش همه مبین 
 وقتش نشود فوت اگرنه روزدر حال کند از قفا جبین 
 چون دیو به مزدوری افکندآنرا که خلافش کند لعین 
 بر چرخ کشد پایه چون شهابآنرا که وفاقش بود قرین 
 چون رای زند در امور ملکبحر سخنش را گهر ثمین 
 چون صف کشد اندر مصاف خصمشیر علمش را صفت عرین 
 هم در کتف دایگان رضیعهم در شکم مادران جنین 
 از بیعت او مهر بر زبانوز طاعت او داغ بر سرین 
 در جنبش جیشش نهفته فتحچون موم در اجزای انگبین 
 در دولت خصمش نهان زوالچون یاس در ایام یاسمین 
 عزمش به وفاق فلک ضمانرایش به صلاح جهان ضمین 
 گر عزم فلک خود بود وفیگر رای ملک خود بود رزین 
 سدش نشود رخنه از غرورحصنی که چو حزمش بود حصین 
 زورش نکشد طعنه از فتورحبلی که چو عهدش بود متین 
 با کوشش او شیر آسمانشیریست مزور ز پوستین 
 با بخشش او دست آفتابدستی است معطل در آستین 
 در ملک زمینش نبوده عارباری چو ملک باشی این چنین 
 مثل ملک و ملک روزگارحوت فلک و آب پارگین 
 با شین شهی آمد از عدمزان تاجور آمد چو حرف شین 
 مذکور به فرزند تاج‌بخشآنجا به فریدون شد آبتین 
 مشهور به فرزند تاجداراینجا به ملک شه طغان تکین 
 روزی که به مردی کنند کاروقتی که چو مردان کشند کین 
 چون زخمه گذارند شستهاآید وتر چرخ در طنین 
 چون حمله پذیرند پر دلانآید کره‌ی خاک در حنین 
 وز نعل سمند و سیاه و بورچون کار درافتد بهان و هین 
 در خاره فتد عقدها چو عیندر پشته فتد رخنها چو سین 
 در مغز عدو حفرها بردتا گوهر خنجر کند دفین 
 وز ابر سنان ژاله‌ها زندتا سوده‌ی ناچخ کند عجین 
 دیدست به کرات بی‌شماردر معرکها چرخ تیزبین 
 با بیلک او مرگ همعنانبا رایت او فتح همنشین 
 چین گره ابروی اجلدر روی املها فکنده چین 
 دندان سنان آسمان خراشآغوش کمند آشتی گزین 
 از خرج عرق سرکشان نزاروز دخل ورم خستگان سمین 
 یک طایفه را نعرها بلندیک طایفه را ناله‌ها حزین 
 در قلب چنان ورطه‌ی خشندر عین چنان فتنه‌ی سجین 
 از جانب او جز کمان نکرددر حمله چو بی‌طاقتان انین 
 وز لشکر او جز اجل نبرددر خفیه چو بی‌آلتان کمین 
 رمحش نه عصای کلیم بودوز خوردن اعدا نشد بطین 
 عفوش نه دعای مسیح بودوز کثرت احیا نشد غمین 
 تا غصه خورد ناقص از تمامتا طعنه کشد خاین از امین 
 در غصه‌ی این ملک باد رایدر طعنه‌ی آن خسروی تکین 
 ساعات بقای ملک شهورایام نفاذ ملک سنین 
 در بزم شهی یسر بر یساردر رزم شهان یمن بر یمین 
 دوران جهان تابع و مطیعدارای جهان ناصر و معین