انوری (قصاید)/ای شادی جان آفرینش

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (قصاید)  از انوری
(ای شادی جان آفرینش)
'


 ای شادی جان آفرینشوی گوهر کان آفرینش 
 ای محرم خلوتی که آنجامحسوت نشان آفرینش 
 ای بلبل بوستان تجریددر شوره‌ستان آفرینش 
 در جلوه کشیده کشف نطقتاسرار نهان آفرینش 
 در بدو وجود گفته پیرتکای بخت جوان آفرینش 
 ناجسته ز فکرتت روانترتیری ز کمان آفرینش 
 آزاد مراتب یقینتزاسیب گمان آفرینش 
 بی‌فاتحه‌ی ثنا نبردهنام تو زبان آفرینش 
 در شیوه‌ی اختراع و ابداعبا تاب و توان آفرینش 
 گم کرده گران رکابی توتیزی عنان آفرینش 
 در بی‌جهتی هلال قدرتفارغ ز بنان آفرینش 
 در بی‌صفتی علو نعتتبرتر ز بیان آفرینش 
 نابسته نبوده تا که بودهپیش تو میان آفرینش 
 صیت تو گرفته صد ولایتزانسوی جهان آفرینش 
 ده یازده قبول داریبر کل مکان آفرینش 
 بیش است زکوة مایه‌ی تواز سود و زیان آفرینش 
 سوگند به جان تو خورد عقلیعنی که به جان آفرینش 
 ای نازده آفرینشت راهعبادی و آن آفرینش 
 هر نوبت مجلست بهاریستدر فصل خزان آفرینش 
 سر گم شده نعره‌ی مریدانتنواب فغان آفرینش 
 افتاده بر آستانه‌ی سمعمست از تو روان آفرینش 
 لوزینه‌ی استعارت تستآرایش خوان آفرینش 
 نقد سخنت چو رایج افتاددر داد و ستان آفرینش 
 صراف سخن که نفس کلیستبر طرف دکان آفرینش 
 پرسید ز عقل کل که آن چیستگفتا همه دان آفرینش 
 تا ابلق تند دهر رامستاندر خم ران آفرینش 
 در خدمت دور دولتت باددوران و زمان آفرینش 
 شیرین ز زبان شکرینتتا حشر دهان آفرینش