انوری (قصاید)/ای رفته به فرخی و فیروزی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (قصاید)  از انوری
(ای رفته به فرخی و فیروزی)
'


 ای رفته به فرخی و فیروزیباز آمده در ضمان به‌روزی 
 بر لاله‌ی رمح و سبزه‌ی خنجردر باغ مصاف کرده نوروزی 
 چون تیر نهاده کار عالم رایک ساعت در کمان تو گوزی 
 تو ناصر دینی و ازین معنییزدان همه نصرتت کند روزی 
 در حمله درنده‌ای و دوزندهصف می‌دری و جگر همی دوزی 
 پروانه سمندر ظفر باشدچون مشعله‌ی سنان بیفروزی 
 فرزین بنهی به طرح رستم راآنجا که به لعب اسب کین‌توزی 
 صد شه به پیاده پی براندازدآنرا که تو بازیی بیاموزی 
 می‌ساز به اختیار من بندهتا خرمن فتنها همی سوزی 
 ای روز مخالفانت شب گشتهمی خور به مراد خود شبانروزی 
 ای کرده ز تیغت فلک تحاشیفتحت ز حشم نصرت از حواشی 
 پیروزی و شاهی ترا مسلمبر جمله‌ی آفاق بی‌تحاشی 
 در بندگی تو سپهر و ارکانیکسان شده از روی خواجه تاشی 
 هندوی تو یعنی که جرم کیوانبهرام فلک را وثاق باشی 
 پیشانی شیر فلک خراشدروباه درت آسمان خراشی 
 از سایه‌ی رایت زمانه پوشیوز دامن همت ستاره پاشی 
 گر هندسه‌ی مدح تو نبودیقادر که شدی بر سخن تراشی 
 ای روز جهان از تو عید دولتآن روز مبادا که تو نباشی