انوری (قصاید)/ای ترا گشته مسخر حشم دیو و پری

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (قصاید)  از انوری
(ای ترا گشته مسخر حشم دیو و پری)
'


 ای ترا گشته مسخر حشم دیو و پریکوش تا آب سلیمان پیمبر نبری 
 زانکه در نسبت ملک تو که باقی باداهست امروز همان رتبت پیغامبری 
 تویی آن سایه‌ی یزدان که شب چتر تو کردآنکه در سایه‌ی او روز ستم شد سپری 
 نامه‌ی فتح تو سیاره به آفاق بردکه بشارت بر فتح تو نشاید بشری 
 خسروا قاعده‌ی ملک چنان می‌فکنیملکا جاده‌ی انصاف چنان می‌سپری 
 که بدین سده‌ی ناموس فریدون بکنیکه بدان پرده‌ی آواز کسری بدری 
 تو که صد سد سکندر کنی از گرد سپاهخویشتن را سزد ار صد چو سکندر شمری 
 ای موازی نظر رای ترا نقش قدرچه عجب ناقد اسرار قضا و قدری 
 رای اعلای ترا کشف شود حالت بلخگر برحمت سوی آباد و خرابش نگری 
 در زوایاش همه طایفه‌ای منقطعندبوده خواهان تو عمری به دعای سحری 
 تو سلیمانی و این طایفه موران ضعیفهمه از خانه برون و همه از دانه بری 
 ظاهر و باطن ایشان همه پای ملخ استچو شود کز سر پای ملخی درگذری