انوری (غزلیات)/کار جهان نگر که جفای که می‌کشم

by انوری

	کار جهان نگر که جفای که می‌کشم			دل را به پیش عهد وفای که می‌کشم
	این نعره‌های گرم ز عشق که می‌زنم			این آه‌های سرد برای که می‌کشم
	بهر رضای دوست ز دشمن جفا کشند			چون دوست نیست بهر رضای که می‌کشم
	دل در هوای او ز جهانی کرانه کرد			آخر نگویدم که هوای که می‌کشم
	ای روزگار عافیت آخر کجا شدی			باری بیا ببین که برای که می‌کشم
	شهریست انوری و شب و روز این غزل			کار جهان نگر که جفای که می‌کشم