انوری (غزلیات)/معشوق دل ببرد و همی قصد دین کند

by انوری

	معشوق دل ببرد و همی قصد دین کند			با آشنا و دوست کسی این‌چنین کند
	چون در رکاب عهد و وفا می‌رود دلم			بیهوده است جور و جفا چند زین کند
	دل پوستین به گازر غم داد و طرفه آنک			روز و شبم هنوز همی پوستین کند
	گوید که دامن از تو و عهد تو درکشم			تا عشق من سزای تو در آستین کند
	از آسمان تا به زمین منت است اگر			با این و آن حدیث من اندر زمین کند
	چیزی دگر همی نشناسم درین جز آنک			باری گمان خلق به یک ره یقین کند
	بریخ نوشت نام وفا کانوری چرا			نامم ز بهر مرتبه نقش نگین کند