انوری (غزلیات)/دوش تا صبح یار در بر بود

by انوری

	دوش تا صبح یار در بر بود			غم هجران چو حلقه بر در بود
	دست من بود و گردنش همه شب			دی همه روز اگرچه بر سر بود
	با بر همچو سیم ساده‌ی او			کارم از عشق چون زربر بود
	گرچه شبهای وصل بود خوشم			شب دوشین ز شکل دیگر بود
	یا من از عشق زارتر بودم			یا ز هر شب رخش نکوتر بود
	کس نداند که آن چه طالع بود			من ندانم که آن چه اختر بود
	از فلک تا که صبح روی نمود			انوری با فلک برابر بود