انوری (غزلیات)/در دور تو کم کسی امان یابد

by انوری

	در دور تو کم کسی امان یابد			در عشق تو کم دلی زبان یابد
	خود نیز نشان نمی‌توان دادن			زان‌کس که ز تو همی نشان یابد
	وصل تو اگر به جان بیابد دل			انصاف بده که رایگان یابد
	تنها تو همه جهانی و آن کس			کو یافت ترا همه جهان یابد
	در آینه گر جمال بنمایی			از نور رخت خیال جان یابد
	ور سایه‌ی تو بر آفتاب افتد			منشور جمال جاودان یابد
	از روز عیان‌تری و جوینده			از راز دلت همی نهان یابد
	روی تو که دل نیاردش دیدن			دیده که بود که روی آن یابد
	نشگفت که در زمین تویی چون تو			ماهی تو و مه بر آسمان یابد
	زین قرن قرین تو کی آید کس			تا چون تو یکی به صد قران یابد