انوری (غزلیات)/تو گر دوست داری مرا ور نداری

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (غزلیات)  از انوری
(تو گر دوست داری مرا ور نداری)
'


 تو گر دوست داری مرا ور نداریمنم همچنان بر سر دوستداری 
 به هر دست خواهی برون آی با منز تو دست‌برد و ز من بردباری 
 چه دارم ز عشق تو عمری گذشتهنیاری بدین خاصیت روزگاری 
 چو گویم که خوارم ز عشق تو گوییهم از مادر عشق زادست خواری 
 من از کار تو دست باری بشستمزهی پایداری زهی دست کاری 
 تو داری سر آن که در کار خویشمز پای اندر آری و سر درنیاری 
 دل آنجا نهادم که عهدی بکردیبه پای وفا بر کدام استواری 
 همان به که با خوی تو دل نبندمکه الحق چنین خوب خویی نداری