انوری (غزلیات)/تو گر دوست داری مرا ور نداری

by انوری

	تو گر دوست داری مرا ور نداری			منم همچنان بر سر دوستداری
	به هر دست خواهی برون آی با من			ز تو دست‌برد و ز من بردباری
	چه دارم ز عشق تو عمری گذشته			نیاری بدین خاصیت روزگاری
	چو گویم که خوارم ز عشق تو گویی			هم از مادر عشق زادست خواری
	من از کار تو دست باری بشستم			زهی پایداری زهی دست کاری
	تو داری سر آن که در کار خویشم			ز پای اندر آری و سر درنیاری
	دل آنجا نهادم که عهدی بکردی			به پای وفا بر کدام استواری
	همان به که با خوی تو دل نبندم			که الحق چنین خوب خویی نداری