انوری (غزلیات)/بدرود شب دوش که چون ماه برآمد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (غزلیات)  از انوری
(بدرود شب دوش که چون ماه برآمد)
'


 بدرود شب دوش که چون ماه برآمدناخوانده نگارم ز در حجره درآمد 
 زیر و زبر از غایت مستی و چو بنشستمجلس همه از ولوله زیر و زبر آمد 
 نقلم همه شد شکر و بادام که آن بتبا چشم چو بادام و لب چون شکر آمد 
 زان قد چو شاخ سمن و روی چو گلبرگصد شاخ نشاطم چو درآمد به بر آمد 
 از خجلت رویش به دهان تیره فروشدهر ماه که دوش از افق جام برآمد 
 بودیم به هم درشده با قامت موزونوان قامت موزون ز قیامت بتر آمد 
 ما بی‌سر و سامان ز خرابی و زمانهفریاد همی کرد که شبتان به سر آمد 
 شب روز شود بعد نسیم سحر و دوششد روز دلم شب چو نسیم سحر آمد