انوری (غزلیات)/بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (غزلیات)  از انوری
(بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی)
'


 بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانیبس راحتی ندارم باری ز زندگانی 
 ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزیوی یار ناموافق آخر تو با که مانی 
 جانی خراب کردم در آرزوی رویتروزم سیاه کردی دردا که می‌ندانی 
 گفتی ز رفتن آمد آنکه بدی برویتبایست طیره‌رویی رو جان که ننگ جانی 
 عمری به باد دادم اندر پی وصالتتا خود چه‌گونه باشد احوال این جهانی