انوری (غزلیات)/ای مردمان بگویید آرام جان من کو
| ای مردمان بگویید آرام جان من کو | راحتفزای هرکس محنترسان من کو | |||||
| نامش همی نیارم بردن به پیش هرکس | گه گه به ناز گویم سرو روان من کو | |||||
| در بوستان شادی هرکس به چیدن گل | آن گل که نشکفیدست در بوستان من کو | |||||
| جانان من سفر کرد با او برفت جانم | باز آمدن از ایشان پیداست آن من کو | |||||
| هرچند در کمینه نامه همی نیرزم | در نامهی بزرگان زو داستان من کو | |||||
| هرکس به خانمانی دارند مهربانی | من مهربان ندارم نامهربان من کو | |||||