انوری (غزلیات)/ای مانده من از جمال تو فرد

by انوری

	ای مانده من از جمال تو فرد			هجران تو جفت محنتم کرد
	چشمیست مرا و صدهزار اشک			جانیست مرا و یک جهان درد
	گردون کبودپوش کردست			در هجر تو آفتاب من زرد
	در کار تو من هنوز گرمم			هان تا نکنی دل از وفا سرد
	جفت غمم و خوشست آری			اندی که منم ز درد تو فرد
	با منت چون تویی توان ساخت			زهر غم چون تویی توان خورد