انوری (غزلیات)/ای روی تو آیت نکویی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (غزلیات)  از انوری
(ای روی تو آیت نکویی)
'


 ای روی تو آیت نکوییحسن تو کمال خوبرویی 
 راتب شده عالم کهن راهردم ز تو فتنه‌ای به نویی 
 معروف لبت به تنگ‌باریچونان که دلت به تنگ‌خویی 
 بردی دل و در کمین جانییارب تو از این همه چه جویی 
 گویی شب وصل با تو گویمالحق تو کنی خود آنچه گویی 
 در کوی غمت به جان رسیدمگفتم تو کجا و در چه کویی 
 گفتا بدو روزه غیبت آخرتا چند ز یک سخن که گویی 
 من هم به جوار زلف آنمکز عشوه تو در جوال اویی