انوری (غزلیات)/ای به دیده‌ی دریغ خاک درت

by انوری

	ای به دیده‌ی دریغ خاک درت			همه سوگند من به جان و سرت
	گوش را منتست بر همه تن			از پی آن حدیث چون شکرت
	اشک چون سیم و رخ چو زر کردم			از برای نثار رهگذرت
	مایه‌ی کیمیاست خاک درت			کی درآید به چشم سیم و زرت
	دل بی‌رحم تو رحیم شود			گر ز حال دلم شود خبرت