انوری (غزلیات)/از وصل تو آتش جگر خیزد

by انوری

از وصل تو آتش جگر خیزدوز هجر تو ناله‌ی سحر خیزد سرگشته‌ی عالم هوای توهر روز ز عالم دگر خیزد دیوانه‌ی زلف و خسته‌ی چشمتهر فردایی ز دی بتر خیزد گویی به هلاک جانت برخیزمبرخاسته گیر از این چه برخیزد هنگام قیام خاک‌پایت راخورشید فلک به فرق سر خیزد مه چون سگ پاسبانت ار خواهیهر لحظه ز آستان در خیزد ما را ز دهان تنگ شیرینتزان چه که به تنگها شکر خیزد کانجا سخن زر به خروارستوانجا سخنت ازین چه برخیزد روی چو زرست انوری را بسوز کیسه‌ی او زر این قدر خیزد