انوری (غزلیات)/از وصل تو آتش جگر خیزد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' انوری (غزلیات)  از انوری
(از وصل تو آتش جگر خیزد)
'


 از وصل تو آتش جگر خیزدوز هجر تو ناله‌ی سحر خیزد 
 سرگشته‌ی عالم هوای توهر روز ز عالم دگر خیزد 
 دیوانه‌ی زلف و خسته‌ی چشمتهر فردایی ز دی بتر خیزد 
 گویی به هلاک جانت برخیزمبرخاسته گیر از این چه برخیزد 
 هنگام قیام خاک‌پایت راخورشید فلک به فرق سر خیزد 
 مه چون سگ پاسبانت ار خواهیهر لحظه ز آستان در خیزد 
 ما را ز دهان تنگ شیرینتزان چه که به تنگها شکر خیزد 
 کانجا سخن زر به خروارستوانجا سخنت ازین چه برخیزد 
 روی چو زرست انوری را بسوز کیسه‌ی او زر این قدر خیزد