امیر خسرو دهلوی (انتخاب از غزلیات)/یارب که داد آینه آن بت پرست را
ظاهر
| یارب که داد آینه آن بت پرست را | کو دید حسن خویش و زما برد دست را | |||||
| دیوانهی بتان کند رو به کعبه زانک | تعظیم کعبه کفر بود بت پرست را | |||||
| چندین چه غمزه میزنی از بهر کشتنم | صید توزنده نیست مکن رنجه شست را | |||||