امیر خسرو دهلوی (انتخاب از غزلیات)/گوش من از پی نام تو به هر کوی بماند
ظاهر
| گوش من از پی نام تو به هر کوی بماند | چشم من از هوس روی تو هر سوی بماند | |||||
| نه به گلزار گشاید دل من نه در باغ | بسکه در جان من اندیشهی آن روی بماند | |||||
| بامدادان به چمن ناز کنان می گشتی | سرو یکپای ستاده به لب جوی بماند | |||||
| ماجرای دل خود کام چه پرسی از من ؟ | سالها شد که ز من رفت و در آن کوی بماند | |||||
| پیش محراب دو ابروش که طاقست به حسن | عالمی دست برآورده به یارب نگرید | |||||
| چشمش از هر مژهیی ساخته مشکین قلمی | میدهد فتوی خون همه مذهب نگرید | |||||
| زلف بر مه زده در خانهی دل داهدیش | نشد از دل اثر ماه به عقرب نگرید | |||||
| اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پای | راست با روز برابر شدن شب نگرید | |||||