امیر خسرو دهلوی (انتخاب از غزلیات)/باز بوی گل مرا دیوانه کرد
ظاهر
| باز بوی گل مرا دیوانه کرد | باز عقلم را صبا بیگانه کرد | |||||
| بازم از سر تازه شد مستی عشق | بس که بلبل نالهی مستانه کرد | |||||
| گل چو شمع خوبرویی برفروخت | بلبل بیچاره را پروانه کرد | |||||
| جان برد از خانهی تن عاقبت | این چنین عشقت که در دل خانه کرد | |||||
| قصه شیرین عجب افسانهیی است | کوهکن خواب اندرین افسانه کرد | |||||
| خورد خسرو نیست جز غم چاره چیست | چون خدا این مرغ را این دانه کرد | |||||
| دوش دل در کوی او گم کردهام | دوستان برخاک راهش بنگرید | |||||
| کور بادا چشمتان گر صبحگاه | پی من آن روی چو ماهش بنگرید | |||||