آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۶ الحاقی به قانون بیمه‌های اجتماعی روستاییان

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قوانین انقلاب شاه و مردم تصمیم‌های مجلس

مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری بیست و دوم

قوانین رفاه اجتماعی مصوب مجلس شورای ملی
قوانین برنامه‌های عمرانی کشور مصوب مجلس شورای ملی

‌آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۶ الحاقی به قانون بیمه‌های اجتماعی روستاییان - مصوب ۱۶ خرداد ۱۳۵۰ مجلس شورای ملی و ۴ خرداد ۱۳۵۰ مجلس سنا – این قانون در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۵۰ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید.

فصل اول - کلیات[ویرایش]

ماده ۱[ویرایش]

کارگران کشاورزی مشمول ماده ۲۳ الحاقی به قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان که در خارج از محدوده شهرها در مشاغل کشاورزی‌فعالیت دارند و به تشخیص وزارت تعاون و امور روستاها شغل اصلی آنها را فعالیت در امور کشاورزی تشکیل می‌دهد و از این طریق امرار معاش‌می‌نمایند به ترتیب مقرر در این آیین‌نامه حق بیمه آنها وصول و از کمک‌های موضوع ماده ۲ برخوردار خواهند شد.

ماده ۲[ویرایش]

کمکهای بیمه موضوع این آیین‌نامه در موارد زیر انجام می‌شود:

  • الف - حوادث ناشی از کار و بیماری‌های حرفه‌ای.
  • ب - حوادث و بیماری‌های غیر ناشی از کار.
  • ج - نقص عضو، از کار افتادگی و فوت در موارد ناشی از کار.

تبصره - هر یک از موارد بیمه مندرج در این ماده به تدریج در مناطق مختلف کشور و به تناسب توسعه امکانات و مقدورات دولت با رعایت ماده ۳‌قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان اجرا خواهد شد.

فصل دوم - منابع درآمد و مأخذ محاسبه حق بیمه[ویرایش]

ماده ۳[ویرایش]

کارفرمایان مشاغل کشاورزی که در منطقه اجرای قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان قرار گرفته و یا در آینده قرار خواهند گرفت مکلفندنسبت به ثبت نام کارگران خود نزد سازمان بیمه‌های اجتماعی روستائیان اقدام نمایند.

تبصره - کارگران مؤسسات کشاورزی خارج از محدوده شهرها که تا تاریخ تصویب این آیین‌نامه طبق مقررات قانون بیمه‌های اجتماعی بیمه شده‌اندبیمه آنها کماکان نزد سازمان بیمه‌های اجتماعی ادامه خواهد یافت.

ماده ۴[ویرایش]

کارفرمایان کشاورزی مشمول قانون مکلفند همزمان با پرداخت حقوق یا دستمزد کارگران خود حق بیمه سهم آنها را به ترتیب و مأخذ مقرردر مواد ۵ و ۶ این آیین‌نامه کسر و به انضمام حق بیمه سهم خود برای هر ماه حداکثر تا آخر ماه بعد به ترتیبی که از طرف سازمان تعیین می‌شود پرداخت‌نمایند.

ماده ۵[ویرایش]

حق بیمه معادل نه درصد حقوق یا مزد و مزایا موضوع ماده ۴ این آیین‌نامه می‌باشد که (۳).(۱) آن سهم بیمه شده و (۳).(۲) سهم کارفرماخواهد بود.

تبصره - در صورتی که حق بیمه به میزان فوق برای انجام تعهدات سازمان کافی نباشد به پیشنهاد وزارت تعاون و امور روستاها و تصویب هیأت‌دولت می‌توان حق بیمه را تا میزان دوازده درصد افزایش داد که به نسبت مذکور در این ماده پرداخت خواهد شد.

ماده ۶[ویرایش]

درآمد مأخذ احتساب حق بیمه شامل هر گونه مزد یا حقوق (‌نقدی یا جنسی و یا به طور مختلط) می‌باشد که به بیمه شده داده می‌شود.

تبصره ۱ - پرداختهای غیر مستمر از قبیل هزینه سفر - عیدی - پاداش و کمکهای اتفاقی غیر نقدی از مقررات این ماده مستثنی است.

تبصره ۲ - سازمان می‌تواند ارزش مزایای جنسی که به جای قسمتی از مزد یا حقوق به بیمه شده داده می‌شود با توجه به قیمتهای متعارف لااقل هرپنج سال یک بار تعیین و مأخذ احتساب حق بیمه قرار دهد.

ماده ۷[ویرایش]

در صورتی که بیمه شده برای دو یا چند کارفرمای مشمول قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان و مواد الحاقی به آن کار کند هر یک ازکارفرمایان باید بر اساس حقوق یا مزدی که به بیمه شده پرداخت می‌کنند حق بیمه سهم بیمه شده را کسر و به انضمام سهم خود به سازمان پرداخت‌کنند.

ماده ۸[ویرایش]

سازمان می‌تواند با تصویب شورای عالی برای تعیین حق بیمه مقطوع اقدام به طبقه‌بندی درآمد بیمه‌شدگان نموده و به مأخذ درآمدهای‌تعیین شده حق بیمه مقرر را دریافت و کمکهای قانونی را نیز به همان مأخذ انجام دهد. در این صورت سهم بیمه شده و کارفرما به نسبت مقرر در ماده ۵‌خواهد بود.

فصل سوم - نحوه تنظیم و تسلیم لیست حقوق یا مزد[ویرایش]

ماده ۹[ویرایش]

کارفرمایان مکلفند لیست حقوق و مزایای کارگران خود را همه‌ماهه حداکثر تا آخر ماه بعد به وسائل ممکن به نزدیکترین شعبه یا نمایندگی‌سازمان ارسال نمایند.

تبصره - سازمان می‌تواند مهلت تسلیم لیست مذکور را در مواردی بیش از یک ماه و حداکثر تا سه ماه تعیین نماید.

فصل چهارم - مسئولیت کارفرما در مورد حق بیمه[ویرایش]

ماده ۱۰[ویرایش]

کارفرما یا نماینده او مسئول پرداخت تمام حق بیمه مقرر به سازمان می‌باشد و در صورتی که موقع پرداخت مزد یا حقوق بیمه شده سهم‌او را کسر ننماید شخصاً مسئول پرداخت آن خواهد بود. تأخیر در پرداخت حق بیمه از طرف کارفرما رافع مسئولیت و تعهدات سازمان در مقابل‌بیمه‌شدگان نخواهد بود.

ماده ۱۱[ویرایش]

هر گاه کارفرما بعضاً یا کلاً کاری را که طبق تبصره ماده ۲۳ الحاقی به قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان در زمره مشاغل کشاورزی‌می‌باشد به اشخاص حقیقی یا حقوقی اعم از عمومی یا خصوصی به طور مقاطعه واگذار نماید مکلف است در قرارداد فیمابین خود و مقاطعه کار ترتیب‌پرداخت حق بیمه بیمه‌شدگان را به نحوی که طبق مقررات و آیین‌نامه‌های مستند به قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان مقرر گردیده‌است تعیین نمایدو در هر حال کارفرما و مقاطعه‌کاران متضامناً مسئول پرداخت حق بیمه به سازمان خواهند بود.

فصل پنجم - تعیین حق بیمه از طرف سازمان و هیأتهای رسیدگی و تشخیص[ویرایش]

ماده ۱۲[ویرایش]

در مواردی که کارفرما یا نماینده او از ارسال لیست حقوق و دستمزد به ترتیبی که تعیین شده‌است خودداری یا لیست ناقص یا خلاف‌واقع تنظیم و به سازمان تسلیم نماید، سازمان می‌تواند رأساً با توجه به تعداد کارکنان حق بیمه را تعیین و به کارفرما ابلاغ نماید.

ماده ۱۳[ویرایش]

سازمان می‌تواند برای تعیین حق بیمه در هر مورد از مؤسسات دولتی و غیر دولتی بخواهد تا مدارک و اسناد و اطلاعاتی را که ازکارفرمایان کشاورزی در اختیار دارند تا آنجا که مورد نیاز سازمان است در اختیار سازمان قرار دهند. مؤسسات مذکور مکلفند در این مورد و سایر موارد باسازمان بیمه‌های اجتماعی روستائیان اشتراک مساعی نمایند.

ماده ۱۴[ویرایش]

در صورتی که کارفرما به میزان حق بیمه تعیین شده وسیله سازمان معترض باشد می‌تواند حداکثر ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ بدهی‌تعیین شده اعتراض خود را کتباً به واحد صادرکننده ابلاغ تسلیم نماید.

واحد مربوط مکلف است در اسرع وقت اعتراض کارفرما را به کمیسیون رسیدگی و تشخیص ارجاع و روز و ساعت تشکیل کمیسیون را به اطلاع‌کارفرما برساند تا در جلسه رسیدگی حضور یافته و یا نماینده خود را برای حضور در جلسه و ادای توضیحات معرفی نماید. کمیسیون مزبور به اعتراض‌رسیدگی و طبق مدارک مثبت رأی مقتضی صادر خواهد کرد.

ماده ۱۵[ویرایش]

کمیسیون رسیدگی و تشخیص مطالبات در هر یک از واحدهای سازمان مرکب از اشخاص زیر می‌باشد:

۱ - نماینده وزارت تعاون و امور روستاها که در عین حال رییس کمیسیون خواهد بود.
۲ - نماینده سازمان بیمه‌های اجتماعی روستائیان.
۳ - رییس خانه انصاف محل و در صورتی که خانه انصاف در محل تشکیل نشده باشد رییس نزدیکترین خانه انصاف.

ماده ۱۶[ویرایش]

رأی کمیسیون رسیدگی و تشخیص مطالبات تا پنجاه هزار ریال قطعی و لازم‌الاجرا است. و نسبت به مطالبات بیش از پنجاه هزار ریال‌کارفرما و سازمان ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ رأی کمیسیون حق تقاضای تجدید نظر خواهند داشت. هیأت تجدید نظر در مرکز سازمان بیمه‌های‌اجتماعی روستائیان با شرکت اشخاص زیر تشکیل می‌شود:

۱ - نماینده وزارت تعاون و امور روستاها که از طرف وزیر تعاون و امور روستاها منصوب و ریاست هیأت را به عهده خواهد داشت.
۲ - مدیر عامل سازمان بیمه‌های اجتماعی روستائیان یا نماینده او.
۳ - نماینده وزارت کشاورزی.

آرای مربوط به مبالغ بیش از پنجاه هزار ریال که در موعد مقرر مورد اعتراض واقع نشده باشد و نیز آرای هیأت تجدید نظر به هر مبلغ قطعی و لازم‌الاجرااست و در صورت تقاضای کارفرما بدهی او حداکثر در سی و شش قسط متساوی ماهیانه قابل تقسیط می‌باشد و در این صورت کارفرما باید معادل‌دوازده درصد در سال نسبت به مانده بدهی خود به سازمان بهره بپردازد.

تبصره - نحوه تسلیم اعتراض و درخواست تجدید نظر و ترتیب تشکیل جلسات و رسیدگی و صدور رأی و ابلاغ آراء و تصمیمات کمیسیون‌رسیدگی و تشخیص هیأت تجدید نظر طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که با پیشنهاد هیأت عامل به تصویب شورای عالی سازمان می‌رسد.

فصل ششم - خسارت تأخیر پرداخت حق بیمه و جریمه تأخیر ارسال لیست[ویرایش]

ماده ۱۷ - کارفرمایانی که در موعد مقرر در ماده ۴ این آیین‌نامه حق بیمه مربوط را به سازمان یا واحدهای تابع پرداخت نکنند علاوه بر پرداخت اصل‌حق بیمه ملزم به پرداخت خسارت تأخیر بر طبق آیین‌نامه موضوع بند ۵ ماده ۱۵ قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان خواهند بود و سازمان می‌تواند باتوجه به مواد ۱۷ و ۱۸ قانون مذکور و آیین‌نامه مربوط نسبت به وصول آن اقدام نماید. ماده ۱۸ - کارفرمایانی که طبق ماده ۹ این آیین‌نامه عمل نکنند و در موعد مقرر لیست دستمزد و یا حقوق بیمه‌شدگان را به سازمان و یا واحدهای‌مربوط ارسال ننمایند مکلف به پرداخت جریمه‌ای معادل دو درصد حق بیمه متعلقه به ازاء هر ماه تأخیر خواهند بود که به ترتیب مقرر برای وصول حق‌بیمه وصول خواهد شد.

فصل هفتم - کمکهای مربوط به حوادث ناشی از کار و بیماریهای حرفه‌ای[ویرایش]

ماده ۱۹[ویرایش]

استفاده بیمه شده از کمکهای مربوط به حوادث ناشی از کار و بیماریهای حرفه‌ای منوط به داشتن سابقه پرداخت حق بیمه نمی‌باشد وکمکهای مذکور از نخستین روز اشتغال به کار بیمه شده در مشاغل کشاورزی مشمول این قانون اجرا خواهد بود.

ماده ۲۰[ویرایش]

حوادث ناشی از کار حوادثی است که ضمن انجام کار یا به سبب آن و یا حین اقدام برای نجات سایر بیمه‌شدگان از حوادث کار اتفاق‌می‌افتد.

ماده ۲۱[ویرایش]

بیماریهای حرفه‌ای عبارت از بیماریهایی است که ضمن کار و بر اثر تماس و ارتباط با انواع مواد سمی یا بیماری‌زا ایجاد می‌شود. بیماریهای حرفه‌ای و مدت مسئولیت سازمان در قبال آنها در جدولی که بنا به پیشنهاد هیأت عامل به تصویب شورای عالی سازمان خواهد رسید تعیین‌می‌گردد.

ماده ۲۲[ویرایش]

در صورتی که بیمه شده بر اثر حوادث ناشی از کار و یا به سبب آن صدمه ببیند و یا به بیماریهای حرفه‌ای و ناشی از کار مبتلا شود، برحسب ضرورت از کلیه عملیات پاراکلینیکی، درمان‌های سرپایی، تحویل دارو طبق فارماکوپه سازمان، بستری شدن در مؤسسات درمانی، تحویل‌اعضای مصنوعی و پروتز و معالجات دندانپزشکی و سایر کمکهای درمانی استفاده خواهد کرد.

تبصره ۱ - مقررات مربوط به معالجه و تحویل اعضاء مصنوعی و پروتز و شرایط ترمیم یا تجدید و تعویض آنها به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بودکه بنا به پیشنهاد هیأت عامل به تصویب شورای عالی سازمان می‌رسد.

تبصره ۲ - در مواردی که به تشخیص پزشک سازمان معالجه بیمار مستلزم انتقال او به شهر و یا از شهرستان به شهرستانی دیگر می‌باشد هزینه‌رفت و برگشت بیمار و عنداللزوم شخص همراه او به میزان متعارف به عهده سازمان می‌باشد.

ماده ۲۳[ویرایش]

در صورتی که بیمه شده در اثر حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه‌ای به تشخیص پزشک سازمان قادر به کار نبوده و به کار اشتغال نداشته‌باشد استحقاق دریافت غرامت دستمزد ایام بیماری را خواهد داشت.

ماده ۲۴[ویرایش]

غرامت دستمزد ایام بیماری در موارد حوادث ناشی از کار و بیماریهای حرفه‌ای از اولین روز بیماری تا زمانی که بیمه شده قادر به کارنیست و طبق مقررات این آیین‌نامه از کار افتاده شناخته نشده باشد قابل پرداخت می‌باشد.

ماده ۲۵[ویرایش]

میزان غرامت دستمزد ایام بیماری ناشی از کار بیمه شده در مدت معالجه معادل (۳).(۲) متوسط آخرین حقوق یا مزد او خواهد بود. در مورد بیمه شده بدون همسر یا فرزند تحت تکفل یا پدر و مادر در تحت تکفل و بیمه شده‌ای که در بیمارستان بستری باشد میزان غرامت دستمزد ایام‌بیماری معادل پنجاه درصد آخرین حقوق یا مزد می‌باشد.

تبصره ۱ - آخرین حقوق یا مزد عبارت است از جمع دریافتی بیمه شده ظرف سه ماه قبل از وقوع حادثه ناشی از کار یا شروع بیماری حرفه‌ای که‌مبنای محاسبه حق بیمه بوده تقسیم بر روزهای کار.

تبصره ۲ - به بیمه‌شدگان دارای همسر یا فرزند یا پدر و مادر تحت تکفل که وسیله سازمان برای معالجه به محلی غیر از محل سکونت خود اعزام‌می‌گردند و تا زمانی که در بیمارستان بستری نشده باشند علاوه بر غرامت دستمزد ایام بیماری معادل پنجاه درصد آن نیز به عنوان کمک هزینه بابت هرروز اقامت خارج از محل سکونت پرداخت می‌شود.

ماده ۲۶[ویرایش]

کارفرمای کشاورزی مکلف است به منظور جلوگیری از بروز حوادث ناشی از کار و نیز رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی احتیاطات‌لازمه را به عمل آورد و برای پیشگیری از بیماریهای حرفه‌ای طبق مقررات و ترتیبات متداول و متعارف اقدام نماید.

ماده ۲۷[ویرایش]

کارفرمای کشاورزی یا نماینده او مکلف است در صورت وقوع حادثه ناشی از کار اقدامات اولیه را برای جلوگیری از تشدید وضع حادثه‌دیده به عمل آورده و مراتب را حداکثر ظرف ۴۸ ساعت به اطلاع سازمان برساند. هزینه‌هایی که در این مورد انجام می‌شود به میزان متعارف وسیله سازمان پرداخت خواهد شد.

تبصره - هر گاه کارفرما از اعلام وقوع حادثه ظرف مهلت مذکور خودداری نماید سازمان یک سوم هزینه‌هایی را که برای معالجه بیمه شده حادثه‌دیده انجام داده‌است از کارفرما مطالبه و به ترتیبی که در مورد وصول حق بیمه معمول است نسبت به وصول آن اقدام می‌نماید.

ماده ۲۸[ویرایش]

در صورتی که معلوم شود وقوع حادثه ناشی از عدم رعایت مقررات حفاظتی از طرف کارفرما یا نماینده او بوده‌است، کلیه هزینه‌های‌مربوط به معالجه و غرامت و دستمزد و غرامت نقص عضو و یا مستمری و غیره طبق برآورد سازمان به عهده کارفرما خواهد بود در چنین مواردی‌سازمان نسبت به معالجه و پرداخت کمکهای قانونی رأساً اقدام و به ترتیب مقرر برای وصول حق بیمه نسبت به وصول هزینه‌های مذکور اقدام‌می‌نماید.

فصل هشتم - کمکهای مربوط به بیماری‌های غیر ناشی از کار[ویرایش]

ماده ۲۹[ویرایش]

کمکهای مربوط به بیماری‌های غیر ناشی از کار در مورد بیمه شده و معالجه افراد خانواده تحت تکفل او طبق مقررات این آیین‌نامه درحدود امکانات درمانی موجود در داخل کشور انجام می‌شود و استفاده از کمکهای مذکور مشروط بر این است که بیمه شده ظرف شش ماه قبل ازمراجعه به درمانگاه، حداقل دارای سیزده هفته سابقه بیمه باشد.

ماده ۳۰[ویرایش]

افراد خانواده تحت تکفل بیمه شده از نظر قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان و مواد الحاقی عبارتند از اشخاص زیر:

۱ - همسر یا همسران دائم بیمه شده.
۲ - شوهر، زن بیمه شده مشروط بر اینکه تحت تکفل بیمه شده بوده و سن او از شصت و پنج سال متجاوز باشد، یا طبق تشخیص کمیسیون‌پزشکی سازمان قادر به کار نباشد.
۳ - فرزندان بیمه شده تا سن پانزده سال تمام و در صورت اشتغال به تحصیل در مؤسسات رسمی آموزشی تا بیست و یک سال تمام و فرزندانی‌که در اثر بیماری دائمی یا نقص عضو اساسی به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان قادر به کار نبوده و به این علت معاش آنها به عهده بیمه شده باشد.
۴ - پدر و مادر تحت تکفل بیمه شده مشروط بر اینکه سن پدر از شصت و پنج سال و سن مادر از شصت سال متجاوز باشد و یا به تصدیق‌کمیسیون پزشکی سازمان از کار افتاده باشند.

ماده ۳۱[ویرایش]

تعهدات سازمان در مورد بیماری‌های غیر ناشی از کار که شامل کلیه معاینات طبی، آزمایشهای پاراکلینیکی، تحویل دارو طبق فارماکوپه‌سازمان، عمل جراحی و معالجات بیمارستانی، معالجات دندانپزشکی به استثنای درمانهای مربوط به ناتوانیهای جنسی نازایی و عملیات جراحی‌پلاستیک مربوط به زیبایی می‌باشد. در شش ماه اول بیماری، معالجه با نظر پزشک معالج سازمان انجام می‌شود، تشخیص ضرورت ادامه درمان اضافه‌بر شش ماه با نظر کمیسیون پزشکی سازمان خواهد بود.

ماده ۳۲[ویرایش]

در مواردی که به تشخیص پزشک سازمان و با توجه به ماده ۲۹ این آیین‌نامه بیمه شده به علت بیماری یا حادثه غیر ناشی از کار قادر به کارنباشد، استحقاق دریافت غرامت دستمزد ایام بیماری را خواهد داشت، مشروط بر اینکه تا زمان شروع بیماری که به تأیید پزشک سازمان رسیده است‌شاغل بوده و کارفرمای مربوط اشتغال او را گواهی نموده باشد.

ماده ۳۳[ویرایش]

غرامت دستمزد ایام بیماری در مورد بیماریهای غیر ناشی از کار برای سه روز اول بیماری قابل پرداخت نیست و حداکثر برای مدت شش‌ماه پرداخت می‌شود مگر در مواردی که به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان ادامه معالجه و استراحت تجویز گردد و بیمه شده به کار اشتغال نداشته‌باشد که در این صورت پرداخت غرامت دستمزد ادامه می‌یابد.

ماده ۳۴[ویرایش]

میزان غرامت دستمزد ایام بیماری غیر ناشی از کار بیمه‌شدگان متأهل یا صاحب فرزند تحت تکفل معادل ۵۰ درصد متوسط حقوق یا مزدخواهد بود.

تبصره ۱ - غرامت دستمزد ایام بیماری غیر ناشی از کار بیمه‌شدگان غیر متأهل و بدون فرزند تحت تکفل و نیز بیمه‌شدگانی که در بیمارستان بستری‌هستند معادل چهل درصد متوسط مزد یا حقوق دریافتی می‌باشد.

تبصره ۲ - در مواردی که بیمه شده متأهل یا صاحب فرزند تحت تکفل برای معالجه به محلی غیر از محل اقامت خود اعزام گردد مادام که دربیمارستان بستری نشده باشد علاوه بر غرامت دستمزد ایام بیماری معادل پنجاه درصد غرامت دستمزد استحقاقی خود را نیز به منظور جبران هزینه‌اقامت دریافت خواهد داشت.

تبصره ۳ - متوسط مزد یا حقوق عبارت است از جمع کل دریافتی بیمه شده که مأخذ محاسبه حق بیمه قرار داشته ظرف سه ماه قبل از شروع‌بیماری تقسیم بر روزهای کار.

فصل نهم - نقص عضو - از کار افتادگی و فوت در موارد ناشی از کار[ویرایش]

ماده ۳۵[ویرایش]

بیمه شده‌ای که در اثر حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه‌ای طبق نظر کمیسیون پزشکی سازمان از کار افتاده شناخته شود و با اشتغال به‌کار دیگری نتواند حداکثر تا پنجاه درصد حقوق یا مزد دریافتی قبل از وقوع حادثه یا بروز بیماری حرفه‌ای که سبب از کار افتادگی او شده‌است به دست‌آورد استحقاق دریافت مستمری از کار افتادگی را خواهد داشت.

ماده ۳۶[ویرایش]

در صورتی که بیمه شده در اثر حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه‌ای طبق نظر کمیسیون پزشکی سازمان دچار نقص عضو شده باشد باتوجه بد درجه نقص استحقاق دریافت غرامت مقطوع نقص عضو را دارد.

ماده ۳۷[ویرایش]

ترتیب تشکیل کمیسیون یا کمیسیونهای پزشکی سازمان و طرز انتخاب اعضاء کمیسیون و جدول درجات نقص عضو که مأخذ احتساب‌غرامت مقطوع نقص عضو خواهد بود و همچنین میزان غرامت مذکور و میزان مستمری از کار افتادگی کلی و مأخذ و ترتیب محاسبه آن طبق‌آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب شورای عالی سازمان خواهد رسید.

ماده ۳۸[ویرایش]

بازماندگان بیمه شده و یا از کار افتاده‌ای که در اثر حادثه ناشی از کار یا بیماری حرفه‌ای فوت نموده‌است حق استفاده از کمکهای زیر رادارند:

  • الف - کمک هزینه کفن و دفن معادل بیست روز آخرین حقوق یا مزد بیمه شده که مأخذ پرداخت حق بیمه بوده‌است مشروط بر اینکه کفن و دفن‌وسیله سازمان انجام نشده باشد.
  • ب - مستمری ماهیانه به همسر دائمی بیمه شده مادام که شوهر اختیار نکرده‌است به میزان پنجاه درصد مستمری از کار افتادگی که در صورت ازکار افتادگی کلی قبل از فوت به بیمه شده تعلق می‌گرفته‌است. در صورتی که متوفی دارای چند همسر دائمی باشد این مستمری به تساوی بین آنهاتقسیم خواهد شد.
  • ج - مستمری ماهیانه به هر یک از فرزندان بیمه شده متوفی که طبق تعریف ماده ۳۰ این آیین‌نامه تحت تکفل بیمه شده شناخته شوند به میزان‌بیست و پنج درصد مستمری از کار افتادگی که در صورت از کار افتادگی کلی قبل از فوت به بیمه شده تعلق می‌گرفته‌است خواهد بود و در صورتی که ازپدر و مادر هر دو یتیم باشند مستمری استحقاقی هر یک از آنها دو برابر میزان فوق خواهد بود.
  • د - مستمری ماهیانه به هر یک از پدر و مادر تحت تکفل بیمه شده معادل بیست درصد مستمری استحقاقی بیمه شده که در صورت از کار افتادگی‌قبل از فوت به او تعلق می‌گرفته‌است.

تبصره - مجموع مستمری بازماندگان در هر حال از صد درصد مستمری استحقاقی بیمه شده متوفی که در صورت از کار افتادگی کلی قبل از فوت‌به او تعلق می‌گرفته‌است تجاوز نخواهد کرد و در صورت تجاوز به نسبت از مستمری سهم هر یک کاسته خواهد شد.

آیین‌نامه فوق مشتمل بر سی و هشت ماده و شانزده تبصره به استناد ماده ۲۶ الحاقی به قانون بیمه‌های اجتماعی روستائیان پس از تصویب کمیسیونهای‌تعاون و امور روستاها و دارایی مجلس سنا در جلسات ۱۳۵۰٫۲.۲۳ و ۱۳۵۰٫۳.۴ در جلسات پانزدهم و شانزدهم خرداد ماه یک هزار و سیصد وپنجاه به ترتیب به تصویب کمیسیونهای تعاون و امور روستاها و دارایی مجلس شورای ملی رسیده‌است.

رییس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی