هاتف اصفهانی (ماده تاریخ‌ها)/حیف از هدیه آن گل رعنا

by هاتف اصفهانی

	حیف از هدیه آن گل رعنا			که پری چهره بود و حور سرشت
	حیف از آن تازه گل که بر شاخش			دست گلچین روزگار نهشت
	از حریرش لباس بود آخر			بسترش خاک گشت و بالین خشت
	رشته‌ی عمر آن یگانه گهر			گردش چرخ بین چگونه برشت
	بود تا مزرع جهانش جای			تخم خیرات جاودانی کشت
	همه نیکی گزید و نیکی کرد			آری از خوب برنیاید زشت
	الغرض چون ازین جهان خراب			سوی گلزار خلد رفت نوشت:
	هاتف خسته‌دل به تاریخش			از جهان هدیه شد به سوی بهشت