لاهوتی (غزلیات)/همه می‌رقصند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' لاهوتی (غزلیات)  از ابوالقاسم لاهوتی
(همه می‌رقصند)[پانویس ۱]
'


 سنبل، به هوای خوش طناز تو رقصد،بلبل، به نوای نی پر ناز تو رقصد. 
 این چیست که تا ناله ز تار تو برآید،جان خیزد و مستانه به آواز تو رقصد؟ 
 دل، با همه سنگینی و آتش صفتی، بازپروانه شود، چون شنود ساز تو، رقصد. 
 شمشاد چمد در چمن، از نغمۀ چنگت.با صورت خوش شعبده پرداز تو، رقصد. 
 صاحب دل هر مملکت آید به مقامت،شورش به سر افتاده، به شهناز تو رقصد. 
 چون در غزل من شنود نام ستالین،گل خندد و با ساز فسونساز تو رقصد. 

مسکو، سپتامبر ۱۹۳۷

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. این شعر به یاد سازندگان ماهر تاجیکستان سروده شده است.