لاهوتی (غزلیات)/بساط عدل

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' لاهوتی (غزلیات)  از ابوالقاسم لاهوتی
(بساط عدل)
'


 چه خوش آنکه بیرق خون به پا، پی قطع ریشۀ اغنیاشود و زند به جهان ندا، که: گروه کارگر، الصلا! 
 همه شهر غرقۀ خون شود، همه کاخ ظلم سرنگون شود،همه مفتخواره زبون شود، همه کارگر رهد از بلا. 
 نبد ار که بازوی کارگر، نبد ار که زحمت رنجبر،نبد این جهان، نبد این بشر، نبد این تمول اغنیا. 
 تو بناکنندۀ عالمی، تو تمام معنی آدمی،تو معززی، تو مکرمی، همه چیز بی تو بود فنا. 
 هله خیز و ساز نبرد کن، تو هر آنچه خدای نکرد کن:بکش و ز جامعه طرد کن، همه مفتخوار درنده را. 
 به دو دست آبله دار تو، که به جز دو بازوی کار تونبود معاون و یار تو، نه خدا، نه شیخ و نه پادشا. 
 چه کنی درنگ، شتاب کن، به نجات خود انقلاب کن،تو اساس ظلم خراب کن، تو بساط عدل به پا نما. 
 من و آن زمان که کشان-کشان به یتیم های ستمکشانشه و شیخ را بدهم نشان، که مقصرین شما، هلا! 

تبریز، ژانویۀ ۱۹۲۲