فرخی سیستانی (قصاید)/سرو ساقی و ماه رودنواز

by فرخی سیستانی

	سرو ساقی و ماه رودنواز			پرده بر بسته در ره شهناز
	ز خمه‌ی رودزن نه پست و نه تیز			زلف ساقی نه کوته و نه دراز
	مجلس خوب خسروانیوار			از سخن چین تهی و از غماز
	بوستانی ز لاله و سوسن			همچو روی تذرو و سینه‌ی باز
	دوستانی مساعد و یکدل			که توان گفت پیش ایشان راز
	ماهرویی نشانده اندر پیش			خوش زبان و موافق و دمساز
	جعد او بر پرند کشتیگیر			زلف او بر حریر چوگانباز
	باده‌ی چون گلاب روشن و تلخ			مانده در خم ز گاه آدم باز
	از چنین باده و چنین مجلس			هیچ زاهد مرا ندارد باز
	ساقیا! ساتگینی اندر ده			مطربا! رود نرم و خوش بنواز
	غزلی خوان چو حله‌ای که بود			نام صاحب بر او به جای طراز
	صاحب سید احمد آنک ملوک			نام او را همی‌برند نماز
	در جهان هیچ شاه و خسرو نیست			که نه او را به فضل اوست نیاز
	کس نبیند فرو شده به نشیب			هر که را خواجه برکشد به فراز
	مهر و کینش مثل دو دربانند			در دولت کنند باز و فراز
	بر بداندیش او فراز کنند			باز دارند بر موافق باز
	به در دولت اندرون نشود			هر که ز ایشان نیافته‌ست جواز
	گر خلافش به کوه درفکنی			کوه گیرد چو تب گرفته گداز
	ماه را گر خلاف او طلبد			مطلب جز به چاه نخشب باز
	خدمت او گزین که خدمت او			خویشتن را کند فزون انداز
	به در او دو هفته خدمت کن			وز در او به آسمان دریاز
	آسمان برترست ز ابر بلند			آسمان یافتی بر ابر مناز
	آز اگر بر تو غالبست مترس			سوی آن خدمت مبارک تاز
	آب آن خدمت شریف کشد			آتش آرزو و آتش آز
	هیچ شه را چنین وزیر نبود			مملکتدار و کار ملک طراز
	در همه چیزها که بینی هست			خلق را عجز و خواجه را اعجاز
	بر شه شرق فرخست به فال			فال او را سعادتست انباز
	تا ولایت بدو سپرد ملک			گشت گیتی چو کلبه‌ی بزاز
	متواتر شده‌ست نامه‌ی فتح			گشته ره پر مرتب و جماز
	فتح مکران و در پیش کرمان			ری و قزوین و ساوه و اهواز
	ور نکو بنگری به راه در است			نامه‌ی فتح بصره و شیراز
	از پس فتح بصره، فتح یمن			وز پس هر دو ، فتح شام و حجاز
	شاد باش ای وزیر فرخ پی			دل به شادی و خرمی پرداز
	دوستان را بیافتی به مراد			سر دشمن بکوفتی به جواز
	شکر شاهیت از طراز گذشت			می خور از دست لعبتان طراز
	نوبهارست و مطرب از بر گل			برکشیده بر آسمان آواز
	خوش بود بر نوای بلبل و گل			دل سپردن به رامش و به گماز
	خوش خور و خوش زی ای بهار کرم			در مراد و هوای دل بگراز
	تو بر این بالش و فکنده خدای			از تو اندر همه جهان آواز
	فرخی بنده‌ی تو بر در تو			از بساط تو برکشیده دهاز