فرخی سیستانی (قصاید)/خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' فرخی سیستانی (قصاید)  از فرخی سیستانی
(خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی)
'


 خوشا عاشقی خاصه وقت جوانیخوشا با پریچهرگان زندگانی 
 خوشا با رفیقان یکدل نشستنبه هم نوش کردن می ارغوانی 
 به قوت جوانی بکن عیش زیراکه هنگام پیری بود ناتوانی 
 جوانی و از عشق پرهیز کردنچه باشد، ندانی، بجز جان گرانی 
 جوانی که پیوسته عاشق نباشددریغست ازو روزگار جوانی 
 در شادمانی بود عشق خوبانبباید گشادن در شادمانی 
 در شادمانی گشاده‌ست بر توکه مدحتگر پادشاه جهانی 
 جهاندار مسعود محمود غازیکه مسعود باد اخترش جاودانی 
 سر خسروان افسر تاجدارانکه او را سزد تاج و تخت کیانی 
 زمین را مهیا به مالک رقابیفلک را مسمی به صاحبقرانی 
 به مردانگی از همه شهریارانپدیدار همچون یقین از گمانی 
 به جنگ اندرون کامرانست لیکنندانم کجا راند این کامرانی 
 نبینی دل جنگ او هیچ کس راتو بنمای گر هیچ دیدی و دانی 
 از آن سو مر او راست تا غرب شاهیوز این سو مر او راست تا شرق خانی 
 سپاهیست او را که از دخل گیتیبه سختی توان دادشان بیستگانی 
 اگر نیستی کوه غزنین توانگربدین سیم روینده و زر کانی 
 به اندازه‌ی لشکر او نبودیگر از خاک و از گل زدندی شیانی 
 خداوند چشم بدان دور دارداز این شاه و زین دولت آسمانی 
 چنین شهریار و چنین شاهزادهکه دید و که داده‌ست هرگز نشانی 
 بدین شرمناکی بدین خوب رسمیبدین تازه‌رویی بدین خوشزبانی 
 حدیث ار کند با تو از شرم گردددو رخسار او چون گل بوستانی 
 نه هرگز بدان را به بد داده یارینه هرگز به بد کرده همداستانی 
 جهان را به عدل و به انصاف دادنبیاراست چون شعر نیک از معانی 
 به جوی اندرون آب، نوش روان شدازین عدل و انصاف نوشیروانی 
 چنان گشت بازارهای ولایتکه برخاست از پاسبان پاسبانی 
 سپاه و رعیت نیابند فرصتبه شغل دگر کردن از میزبانی 
 ز پاکیزگی شهر و از ایمنی دهروان گشت بازار بازارگانی 
 زهی شهریاری که گویی ز ایزدبه رزق همه عالم اندر ضمانی 
 به کردار نیکو و گفتار شیرینهمی آرزوها به دلها رسانی 
 دل من پر از آرزو بود شاهاوز اندیشه رخسار من زعفرانی 
 نه زان کاندرین خدمت این رنج بردمکه واجب کند بر من این مهربانی 
 مرا شاد کردی و آباد کردیسرای من از فرش و مال و اوانی 
 بیاراستم خانه از نعمت توبه کاکویی و رومی و خسروانی 
 خدایت معین باد و دولت مساعدتو باقی و بدخواه تو گشته فانی 
 سرای تو پر سرو و پر ماه و پر گلز یغمایی و چینی و خلخانی 
 همایون و فرخنده بادت نشستنبدین جشن فرخنده‌ی مهرگانی 
 به تو بگذرد روزگاران به خوشیدو صد جشن دیگر چنین بگذرانی