فرخی سیستانی (ترجیعات)/همی‌گفتم که کی باشد که خرم روزگار آید

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' فرخی سیستانی (ترجیعات)  از فرخی سیستانی
(همی‌گفتم که کی باشد که خرم روزگار آید)
'


 همی‌گفتم که کی باشد که خرم روزگار آیدجهان از سر جوان گردد بهار غمگسار آید 
 بهار غمگسار آید که هر کس را به کار آیدبهاری کاندرو هر روز می را خواستار آید 
 ز هر بادی که برخیزد کنون بوی بهار آیدکنون ما را ز باد بامدادی بوی یار آید 
 چو روی کودکان ما درخت گل به بار آیدنگار لاله رخ با ما به خرم لاله‌زار آید 
 می مشکین گسارد تا گه بوس و کنار آیدهوا خوش گردد و با طبع خسرو سازگار آید 
 از این فرخنده فروردین و خرم جشن نوروزینصیب خسرو عادل سعادت باد و پیروزی ... 
 نگارا! بوستان اکنون ندانی کز چه سان باشدگشاده آسمان دیدستی اندر شب؟ چنان باشد 
 ازین سو نسترن باشد از آن سو ارغوان باشدبهشتی در میان باشد بهاری بر کران باشد 
 درختان را همه پوشش پرند و پرنیان باشدهوای بوستان همچون هوای دوستان باشد 
 بیا در بوستان چونانکه رسم باستان باشدتو سروی و گلی و سرو و گل در بوستان باشد 
 گلی لیکن ز تو تا سرخ گل چندان میان باشدکه از قدر بلند شاه تا هفت آسمان باشد 
 از این فرخنده فروردین و خرم جشن نوروزینصیب خسرو عادل سعادت باد و پیروزی ... 
 بهار آمد من و هر روز نو باغی و نو جاییبه گشتن هر زمان عزمی به بودن هر زمان رایی 
 قدح پر باده‌ی رنگین به دست باده پیماییچو مرغ از گل به گل هر ساعتی دیگر تماشایی 
 نگاری با من و رویی نه رویی بلکه دیباییازین خوشی، ازین کشی، ازین در کار زیبایی 
 خردمندی که از رایم خبر دارد به ایماییغزلگویی که مرغان را به بانگ آرد به آوایی 
 من و چنگی و آن دلبر که او را نیست همتاییز من کرده مدیح شاه را هزمان تقاضایی 
 از این فرخنده فروردین و خرم جشن نوروزینصیب خسرو عادل سعادت باد و پیروزی ... 
 امیر عالم عادل نبیره‌ی خسرو غازیجلال دولت عالی امین ملت تازی 
 ملک بو احمد محمود زیبای سرافرازیشهنشاهی که روز جنگ با شیران کند بازی 
 ایا شاه جهانداری که فردی و بی‌انبازیچه اندر مملکت گیری، چه اندر مملکت سازی 
 بزرگی را و شاهی را هم انجام و هم آغازیجهانداری ز تو نازد تو از فضل و هنر نازی 
 تو آن شاهی که گیتی را ز بدکیشان بپردازیبه تیغ و تیر خان و مان بدخواهان براندازی 
 از این فرخنده فروردین و خرم جشن نوروزینصیب خسرو عادل سعادت باد و پیروزی ... 
 سزای تو ترا شاها ندانم آفرین گفتنهمی شرم آیدم زین خام گفتاری چنین گفتن 
 خجل گشتم ز بس حلم ترا کوه و زمین گفتنفرو ماندم ز بس جود ترا ماء معین گفتن 
 حدیث تیغ و تیر و قصه‌ی تاج و نگین گفتنترا بر کشوری یا بر فزونتر زان امین گفتن 
 جلال و همت و قدر ترا چرخ برین گفتنپناه داد و دین خواندن، بلای کفر و کین گفتن 
 چه خوانم مر ترا شاها که دل شد سیر ازین گفتنبگو تا من بگردانم ترا مدح متین گفتن 
 از این فرخنده فروردین و خرم جشن نوروزینصیب خسرو عادل سعادت باد و پیروزی ... 
 جوان دولت خداوندا! جوانبخت و جوان بادیفراوان دوستان داری به کام دوستان بادی 
 جهانداری ترا زیبد خداوند جهان بادیز دولت بهره‌ور بادی به شاهی شادمان بادی 
 همیشه کامران بودی هماره کامران بادیبه از نوشین روان گفتن به از نوشیروان بادی 
 ز گردون بی‌ضرر بادی به گیتی بی‌زیان بادیبقای دین و دولت را به دست و دل ضمان بادی 
 ازین نوروز فرخنده به شادی جاودان بادیدل من مر ترا شاها چنان خواهد، چنان بادی 
 از این فرخنده فروردین و خرم جشن نوروزینصیب خسرو عادل سعادت باد و پیروزی