فخرالدین عراقی (غزلیات)/کجایی؟ای ز جان خوشتر ، شبت خوش باد ، من رفتم

by فخرالدین عراقی

	کجایی؟ای ز جان خوشتر ، شبت خوش باد ، من رفتم			بیا در من خوشی بنگر، شبت خوش باد من رفتم
	نگارا، بر سر کویت دلم را هیچ اگر بینی			ز من دلخسته یاد آور، شبت خوش باد من رفتم
	ز من چون مهر بگسستی، خوشی در خانه بنشستی			مرا بگذاشتی بر در، شبت خوش باد من رفتم
	تو با عیش و طرب خوش باش، من با ناله و زاری			مرا کان نیست این بهتر، شبت خوش باد من رفتم
	مرا چون روزگار بد ز وصل تو جدا افکند			بماندم عاجز و مضطر، شبت خوش باد من رفتم
	بماندم واله و حیران میان خاک و خون غلتان			دو لب خشک و دو دیده تر ، شبت خوش باد من رفتم
	منم امروز بیچاره، ز خان و مانم آواره			نه دل در دست و نه دلبر، شبت خوش باد من رفتم
	مرا گویی که: ای عاشق، نه ای وصل مرا لایق			تو را چون نیستم در خور، شبت خوش باد من رفتم
	همی گفتم که: ناگاهی، بمیرم در غم عشقت			نکردی گفت من باور، شبت خوش باد من رفتم
	عراقی می‌سپارد جان و می‌گوید ز درد دل:			کجایی؟ای ز جان خوشتر ، شبت خوش باد من رفتم