فخرالدین عراقی (غزلیات)/مرا درد تو درمان مینماید
ظاهر
| مرا درد تو درمان مینماید | غم تو مرهم جان مینماید | |||||
| مرا، کز جام عشقت مست باشم | وصال و هجر یکسان مینماید | |||||
| چو من تن در بلای عشق دادم | همه دشوارم آسان مینماید | |||||
| به جان من غم تو، شادمان باد، | هر آن لطفی که بتوان مینماید | |||||
| اگر یک لحظه ننماید مرا سوز | دگر لحظه دو چندان مینماید | |||||
| دلم با اینهمه انده، ز شادی | بهار و باغ و بستان مینماید | |||||
| خیالت آشکارا میبرد دل | اگر روی تو پنهان مینماید | |||||
| لب لعل تو جانم مینوازد | بنفشه آب حیوان مینماید | |||||
| ندانم تا چه خواهد فتنه انگیخت؟ | که زلفش بس پریشان مینماید | |||||
| به دوران تو زان تنگ است دلها | که حسن تو فراوان مینماید | |||||
| چو ذره در هوای مهر رویت | عراقی نیک حیران مینماید | |||||