فخرالدین عراقی (غزلیات)/بیا بیا، که نسیم بهار می‌گذرد

by فخرالدین عراقی

	بیا بیا، که نسیم بهار می‌گذرد			بیا، که گل ز رخت شرمسار می‌گذرد
	بیا، که وقت بهار است و موسم شادی			مدار منتظرم، وقت کار می‌گذرد
	ز راه لطف به صحرا خرام یک نفسی			که عیش تازه کنم، چون بهار می‌گذرد
	نسیم لطف تو از کوی می‌برد هر دم			غمی که بر دل این جان فگار می‌گذرد
	ز جام وصل تو ناخورده جرعه‌ای دل من			ز بزم عیش تو در سر خمار می‌گذرد
	سحرگهی که به کوی دلم گذر کردی			به دیده گفت دلم: کان شکار می‌گذرد
	چو دیده کرد نظر صدهزار عاشق دید			که نعره می‌زد هر یک که: یار می‌گذرد
	به گوش جان عراقی رسید آن زاری			از آن ز کوی تو زار و نزار می‌گذرد