فخرالدین عراقی (آغاز کتاب)/چار یارش، که مرشد دینند

by فخرالدین عراقی

	چار یارش، که مرشد دینند			همه اندر مقام تحسینند
	دوستان پیمبرند همه			خلفای مطهرند همه
	ای فضولی، چرا ز نادانی			یار اینی و دشمن آنی؟
	دو هوایی اگر نورزی به			سه طلاق خیال فاسد ده
	تو چه دانی درین میانه چه بود ؟			کین چرا پیش ازان خلیفه نبود ؟
	تو چه دانی مصالح این کار؟			چه به خود راه می‌دهی انکار؟
	همه را نیک دان، مباش فضول			جز نکو کی بود رفیق رسول؟
	صد هزاران دریچه از رضوان			مفتتح در مضاجع ایشان