غزل‌های فرخی یزدی/زندگانی گر مرا عمری هرسان کرد و رفت

by فرخی یزدی

	زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت			مشکل ما را به مردن خوب آسان کرد و رفت
	جغد غم هم در دلِ ناشاد ما ساکن نشد			آمد و این بوم را یکباره ویران کرد و رفت
	جانشین جم نشد اهریمن از جادوگری			چند روزی تکیه بر تخت سلیمان کرد و رفت
	پیش مردم آشکارا چون مرا دیوانه ساخت			روی خود را آن پری از دیده پنهان کرد و رفت
	وانکرد از کار دل چون ع‍قده باد مشک‌بوی			گردشی در چین آن زلف پریشان کرد و رفت
	پیش از اینها در مسلمانی خدائی داشتم			بت پرستم آن نگار نامسلمان کرد و رفت
	با رمیدن‌های وحشی آمد آن رعنا غزال			فرخی را با غزل‌سازی غزل‌خوان کرد و رفت