شیخ بهائی (نان و پنیر)/می‌برد تا به خدمت ذوالمن

by شیخ بهایی

	می‌برد تا به خدمت ذوالمن			کش کشانش، دوشاخه در گردن
	دو نهال است رسته از یک بیخ			میوه‌شان نفس و طبع را توبیخ
	کرسی «لا» مثلثی است صغیر			اندر او مضمحل، جهان کبیر
	هرکه رو از وجود محدث تافت			ره به کنجی از آن مثلث یافت
	عقل داند، ز تنگی هر کنج			که در او نیست ما و من را گنج
	«بوحنیفه» چه در معنی سفت			نوعی از باده را مثلث گفت
	هست بر رای او به شرح هدی			آن مثلث، مباح و پاک ولی
	این مثلث، به کیش اهل فلاح			واجب و مفترض بود نه مباح
	زان مثلث، هر آنکه زد جامی			شد ز مستی، زبون هر خامی
	زین مثلث، هرآنکه یک جرعه			خورد، بختش به نام زد قرعه
	جرعه‌ی راحتش، به جام افتاد			قرعه‌ی دولتش، به نام افتاد