شیخ بهائی (مثنویات پراکنده)/دلم از قال و قیل گشته ملول

by شیخ بهایی

	دلم از قال و قیل گشته ملول			ای خوشا خرقه و خوشا کشکول
	لوحش الله، ز سینه جوشیها			یاد ایام خرقه پوشیها
	ای خوش ایام شام و مصر و حجاز			فارغ از فکرهای دور و دراز
	باز گیرم شهنشهی از سر			و ز کلاه نمد کنم افسر
	شود آن پوست تخته، تختم باز			گردد از خواب، چشم بختم باز
	خاک بر فرق اعتبار کنم			خنده بر وضع روزگار کنم