شیخ بهائی (غزلیات)/یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی

by شیخ بهایی

	یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی			از که دوری و با که هم نفسی
	ناز بر بلبلان بستان کن!			تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی
	تا کی ای عندلیب عالم قدس!			مایل دام و عاشق قفسی؟
	تو همایی، همای، چند کنی			گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟
	ای صبا! در دیار مهجوران			گر سر کوچه‌ی بلا برسی
	با بهایی بگو که با سگ نفس			تا به کی بهر هیچ در مرسی