شیخ بهائی (غزلیات)/به عالم هر دلی کاو هوشمند است
ظاهر
| به عالم هر دلی کاو هوشمند است | به زنجیر جنون عشق، بند است | |||||
| به جای سدر و کافورم پس از مرگ | غبار خاک کوی او، پسند است | |||||
| به کف دارند خلقی نقد جانها | سرت گردم، مگر بوسی به چند است؟ | |||||
| حدیث علم رسمی، در خرابات | برای دفع چشم بد، سپند است | |||||
| پس از مردن، غباری زان سر کوی | به جای سدر و کافورم، پسند است | |||||
| طمع در میوهی وصلش، بهایی | مکن، کان میوه بر شاخ بلند است | |||||
| بهایی گرچه میآید ز کعبه | همان دردی کش زناربند است | |||||