شاهنامه/پادشاهی آزرم دخت

by فردوسی

	یکی دخت دیگر بد آزرم نام			ز تاج بزرگان رسیده به کام
	بیامد به تخت کیان برنشست			گرفت این جهان جهان رابه دست
	نخستین چنین گفت کای بخردان			جهان گشته و کار کرده ردان
	همه کار بر داد و آیین کنیم			کزین پس همه خشت بالین کنیم
	هر آنکس که باشد مرا دوستدار			چنانم مر او را چو پروردگار
	کس کو ز پیمان من بگذرد			بپیچید ز آیین و راه خرد
	به خواری تنش را برآرم بدار			ز دهقان و تازی و رومی شمار
	همی‌بود بر تخت بر چار ماه			به پنجم شکست اندر آمد به گاه
	از آزرم گیتی بی‌آزرم گشت			پی اختر رفتنش نرم گشت
	شد اونیز و آن تخت بی‌شاه ماند			به کام دل مرد بدخواه ماند
	همه کار گردنده چرخ این بود			ز پرورده‌ی خویش پرکین بود