رباعیهای مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۷۷
ظاهر
| در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی | هم آب اجل کند گذاری ای ساقی | |||||
| خاک است جهان صورت برآرای مطرب | باد است نفس باده بیار ای ساقی | |||||
| در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی | هم آب اجل کند گذاری ای ساقی | |||||
| خاک است جهان صورت برآرای مطرب | باد است نفس باده بیار ای ساقی | |||||