رباعیهای مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۷۳
ظاهر
| مر موی تو را جه بودی بی آزاری | برخاستن از سر چو تو دلداری | |||||
| من بنده اگر موی شوم در غم تو | هرگز ز سر تو نخیزم باری | |||||
| مر موی تو را جه بودی بی آزاری | برخاستن از سر چو تو دلداری | |||||
| من بنده اگر موی شوم در غم تو | هرگز ز سر تو نخیزم باری | |||||