رباعی‌های مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۵۷

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' رباعی‌های مهستی گنجوی  از مهستی
(رباعی شمارهٔ ۱۵۷، دل در ازل آمد آشیان غم تو)
'


 دل در ازل آمد آشیان غم توجان تا به ابد بود مکان غم تو 
 من جان و دل خویش از آن دارم دوستکین داغ تو دارد آن نشان غم تو