رباعیهای مهستی گنجوی/رباعی شمارهٔ ۱۴۲
| بر هر دو طرف مزن تو بر یک سوزن | و آن زلف شکسته را ز رخ یک سو زن | |||||
| گر آتش عشق تو وزد یک سوزن | یک سو همه مرد سوزد و یک سو زن | |||||
| بر هر دو طرف مزن تو بر یک سوزن | و آن زلف شکسته را ز رخ یک سو زن | |||||
| گر آتش عشق تو وزد یک سوزن | یک سو همه مرد سوزد و یک سو زن | |||||